Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

ΒΙΝΤΕΟ: Σπήλαιο Αγίου Αρσενίου - Παραμυθιά Ήπειρος

Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο. Παραμυθιά Ηπείρου. Η εικόνα και η διαδρομή κόβει την ανάσα.

Πληροφορίες για την περιοχή, πως θα πάτε κλπ, στο

www.alternative-tourism.eu

 


Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Πάπιγκο, Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά όνειρο.

261220101049.jpgΤο Πάπιγκο είναι ίσως το ωραιότερο χωρίο της Ελλάδας. Χτισμένο στα 950μ το Πάπιγκο είναι η ναυαρχίδα του Ζαγορίου στην Ήπειρο. Με διατηρημένο στο έπακρο το παραδοσιακό του στιλ, το Πάπιγκο θεωρείται ως must προορισμός για διακοπές στο βουνό.

Στο Πάπιγκο δεν θα βρεις τίποτα κτισμένο χωρίς πέτρα και ξύλο. Πολλά ξενοδοχεία ξενώνες και δωμάτια, λίγες ταβέρνες και ακόμα πιο λίγες καφετέριες (για την ακρίβεια μόνο 2).

Στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι είναι φιλικοί και εξυπηρετικοί χωρίς να λείπουν οι αγενείς καταστηματάρχες.

Οι τιμές είναι αρκετά υψηλές. Τα Χριστούγεννα που το επισπευτήκαμε τα δωμάτια (δίκλινα) είχαν μ/ο 90 ¬ ανά βραδιά (αφορά τιμές από 9 ξενοδοχεία και ξενώνες που ψάχναμε για κατάλυμα). Ο καφές κοστίζει 3 ευρώ και το τσίπουρο από 2,5 μέχρι 4 ευρώ. Ο μέσος όρος τιμής φαγητού ανά άτομο ήταν στα 24 ¬ ενώ στο μοναδικό ζαχαροπλαστείο τα γλυκά είχαν τιμές Αθήνας. Το απλό τοστ κοστίζει 3 ευρώ και προς θεού ...; μην ζητήσετε από τον καταστηματάρχη να το σερβίρει έξω στην αυλή, γιατί εκτός από το ότι θα σας βρίσει, μπορεί και να σας δείρει. Παράλογες όλες οι παραπάνω τιμές για ένα χωρίο 360 κατοίκων, ανεξάρτητα το πόσο τουρισμό έχουν.

Όλα αυτά όμως τα ξεχνάς (έστω και λίγο) όταν ξυπνάς το πρωί και βλέπεις Αστράκα, όταν κανείς το πρωινό περίπατο στα λιθόστρωτα καθαρά και περιποιημένα στενάκια. Όταν μυρίζεις την δροσιά και όταν βρίσκεσαι τουλάχιστον 40 χρόνια πίσω.

Οπωσδήποτε επίσκεψη στην εκκλησία του Αγ. Βλάσιου και στο κέντρο ενημέρωσης της WWF στο μικρό Πάπιγκο.

Στη θέση "Ραδόβολη", πάνω από το οροπέδιο των λιμνών και σε υψόμετρο 1950 μ. βρίσκεται το ορειβατικό καταφύγιο της Αστράκας.

Το καταφύγιο παρέχει τη δυνατότητα φιλοξενίας 52 ατόμων, ανήκει στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.) και κατασκευάστηκε με πρωτοβουλία του Ε.Ο.Σ. Ιωαννίνων και της ορειβατικής ομάδας Παπίγκου, το 1966. Αποτελεί ορμητήριο για όλες τις ορειβατικές και αναρριχητικές διαδρομές προς της κορυφές της Τύμφης. Από την άνοιξη του 2004 άρχισε να λειτουργεί και η δεύτερη πτέρυγα του καταφυγίου.

Τους καλοκαιρινούς μήνες το καταφύγιο λειτουργεί καθημερινά και προσφέρεται φαγητό, ενώ το χειμώνα κατόπιν συνεννόησης με τον υπεύθυνο.

 

Γραφείο Κοινότητας : 2653 041931

WWF - Κέντρο Περ/κής Ενημέρωσης : 2653 041071

Καταφύγιο: 6973 223100

Ε. Ορειβατικός Σύλλογος Παπίγκου : 2653 041138


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη


Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Παντοκράτορας Κέρκυρα - Amazing

27-10-08_253687_21.jpgΈνα μοναστήρι στο ψηλότερο σημείο της Κέρκυρας (910 μ) με θέα που σας κόψει την ανάσα.  Ο Παντοκράτορας δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να αγναντέψουν το Ιόνιο Πέλαγος, τα Ηπειρώτικα (Β. Ήπειρος)  βουνά και τα όμορφα Κερκυραικά χωριά. Ο δρόμος που οδηγεί κοντά στην κορυφή του Παντοκράτορα είναι μεγάλος σε μήκος και εξαιρετικά ενδιαφέρον, από άποψη θέας.

Για να φτάσει κανείς στον Παντοκράτορα από την πόλη της Κέρκυρας, ακολουθεί τη σήμανση προς την Παλαιοκαστρίτσα και στρίβει προς Δασιά, με κατεύθυνση την περιοχή Σπαρτύλα. Από τη στιγμή που φτάνει κανείς στο Σπαρτύλα ξεκινά ένας χωματόδρομος 6χλμ, προσφέροντας εξαιρετική θέα στο χωριό, το οποίο μοιάζει κάπως μετέωρο στο βουνό. Ανεβαίνοντας προς την κορυφή του Παντοκράτορα περνά κανείς από την περιοχή Στρινύλα, η οποία σηματοδοτεί και την δραματική αλλαγή του τοπίου: Η Κέρκυρα δεν είναι πια το κοσμοπολίτικο και εξαιρετικά τουριστικό μέρος που ήταν, αλλά γίνεται πιο ήσυχη, μια αγροτική περιοχή, με μάντρες, πεζούλες και κηπευτικά.

Πιο εύκολος δρόμος είναι αυτός απο το κέντρο της Αχαράβης. 45 λεπτά συνεχή ανάβαση με τρομερή θέα που σίγουρα θα σας μαγέψει.

Στην κορυφή του Παντοκράτορα οδηγεί ο δρόμος από την Πετάλεια, τον οποίο μπορεί να πάρει κανείς και όταν θέλει να επισκεφτεί τη Μονή Παντοκράτορα. Η Μονή του Υψηλού Παντοκράτορα βρίσκεται σε υψόμετρο 917μ και είναι μια εξαιρετικά ανακαινισμένη Μονή. Πρόκειται για μια μονόχωρη και καμαρόσκεπαστη Εκκλησία με εφαπτόμενα τα κελιά των μοναχών. Το τέμπλο έχει κατασκευαστεί το 1711, και οι επισκέπτες του ναού μπορούν να δουν πλήθος αγιογραφιών και αργυρών πουκαμίσων. Στη μονή κατοικεί σήμερα ένας μοναχός. Θα σας ξενίσει λίγο η τεράστια κεραία της ΕΡΤ πάνω στο βουνό, πολύ κοντά στην Μονή, και ίσως νιώσετε ότι οι μεταλλικές κατασκευές προσβάλλουν την ομορφιά του τοπίου, αλλά δυστυχώς εδώ και χρόνια οι προσπάθειες των κατοίκων δεν έχουν αποδώσει.

Ο Παντοκράτορας είναι ένα βουνό εξαιρετικής ομορφιάς και μια περιοχή που φημίζεται για τις όμορφες περιπατητικές διαδρομές της. Από το Στρινύλα θα βρει κανείς ένα εξαιρετικό μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του βουνού, προσφέροντας συναρπαστική θέα. Το ίδιο μονοπάτι είναι και συνήθης δρόμος για Mountain bike, ενώ θεωρείται και εξαιρετικά όμορφη off road διαδρομή αν θέλετε να πάρετε το τζιπ σας σε νέες περιπέτειες

Η μοναδική παραφωνία είναι οι πολλές κεραίες που βρίσκονται στο ίδιο σημείο, οι οποίες όμως είναι αναγκαίο κακό για την κάλυψη των αναγκών του νησιού (τηλεπικοινωνίες & ραδιοτηλεοπτικές).


Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Εθελοντισμός και διακοπές: Όλα τα προγράμματα

LNDS_026.jpgΔημιουργικές δραστηριότητες, με κοινό χαρακτηριστικό τους την εθελοντική προσφορά, αντικαθιστούν τις παραδοσιακές διακοπές μέσα από εκατοντάδες προγράμματα εθελοντισμού και διακοπών, που διοργανώνουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Αποκαταστάσεις μονοπατιών στο Πήλιο, συντηρήσεις πολιτιστικών μνημείων στην Ουκρανία και μεσαιωνικών κάστρων στη Γαλλία, αναδείξεις αρχαίων μονοπατιών στις Κυκλάδες και διοργάνωση φεστιβάλ φωτογραφίας στη Σερβία είναι μερικές μόνο από τις δράσεις που προσελκύουν το ενδιαφέρον ατόμων κάθε ηλικίας, ακόμα και οικογενειών.

 

Έλιξ

Περισσότερα από 2.500 προγράμματα, που υλοποιούνται σε 50 προορισμούς σε όλο τον κόσμο, διοργανώνει η Μη Κυβερνητική Οργάνωση "Έλιξ", σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις- μέλη του παγκόσμιου δικτύου "Alliance network of voluntary service organizations".

Στα προγράμματα αυτά συγκαταλέγονται εργασίες καθαρισμού εθνικών πάρκων στην Ισλανδία, τη Ρωσία και το Μεξικό, αναπαλαιώσεις κτιρίων στην Πολωνία, συμμετοχή σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά στην Ινδία και συντηρήσεις μεσαιωνικών κάστρων στη Γαλλία. Το κόστος συμμετοχής των εθελοντών είναι 100 ευρώ για τη συμμετοχή (το κόστος μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το πρόγραμμα), ενώ οι συμμετέχοντες επιβαρύνονται και με τα μεταφορικά έξοδα.

Η ΜΚΟ "Έλιξη" διοργανώνει συμμετοχή εθελοντών και σε έργα χρήσιμα για τις τοπικές κοινωνίες στις Κυκλάδες, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο και την Αττική. Εργασίες διάνοιξης και συντήρησης μονοπατιών, καθαρισμοί παραλιών, δενδροφυτεύσεις, πυροφύλαξη και υποστήριξη πολιτιστικών εκδηλώσεων είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους έχουν την ευκαιρία να απασχοληθούν οι εθελοντές κάθε ηλικίας. Τα προγράμματα έχουν διάρκεια δύο ή τρεις εβδομάδες.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη προβολής και επικοινωνίας της "Έλιξ", Ντόρα Βουγιούκα, το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων προτιμούν να συμμετάσχουν σε προγράμματα του εξωτερικού, ενώ αντίστοιχα οι ξένοι εθελοντές εκφράζουν έντονο ενδιαφέρον για τις ελληνικές δράσεις.

Η ίδια διαπιστώνει συνεχή αύξηση των αιτήσεων. "Η υποβολή αιτήσεων στα προγράμματά μας σημείωσε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010 αύξηση κατά 30%, σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα". Την αύξηση αυτή η κ. Βουγιούκα αποδίδει στην ενδυνάμωση του εθελοντικού κινήματος, που συντελείται τα τελευταία χρόνια.

"Αρκτούρος"

Την περασμένη χρονιά, ο "Αρκτούρος" απασχόλησε περισσότερους από 350 εθελοντές από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι συμμετείχαν σε δράσεις ευαισθητοποίησης για το έργο της Οργάνωσης, εκπαιδευτικά προγράμματα, εργασίες πεδίου και εργασίες λειτουργίας του Περιβαλλοντικού Κέντρου του "Αρκτούρου" στη Φλώρινα (πρόγραμμα "Καλλιστώ"). Οι εθελοντές δεν έχουν καμία οικονομική υποχρέωση συμμετοχής στα προγράμματα και διαμένουν δωρεάν σε εγκαταστάσεις του "Αρκτούρου".

"Τρομαγμένη και απογοητευμένη από την ασυνειδησία (πολλές φορές βαρβαρότητα) των ανθρώπων στο θέμα της φύσης και του περιβάλλοντός μας (κυνήγι, λαθροθηρία, υλοτομία, ρύπανση με κάθε τρόπο) που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή των τελευταίων φυσικών οικοσυστημάτων, στράφηκα στον Αρκτούρο", θυμάται η εθελόντρια, Ειρήνη Καζεπίδου.

"Μέσα από την εμπειρία των λίγων μόλις ημερών κοντά στον Αρκτούρο, μια σπίθα ελπίδας άναψε μέσα μου, ότι η σωτηρία του περιβάλλοντος είναι απλή και εφικτή υπόθεση, εφ' όσον υπάρχει διάθεση- θέληση και ευαισθητοποίηση- συνειδητοποίηση όλων μας ότι η επιβίωση (και η ποιότητα ζωής) του ανθρώπινου είδους εξαρτάται άμεσα από την ισορροπία στη φύση", συμπληρώνει η ίδια.

Οι ηλικίες των αιτούντων κυμαίνονται από 18 ως 60 ετών. Σύμφωνα με την υπεύθυνη των εθελοντών, Μαρία Στυλιάδου, φέτος παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον και οικογενειών με παιδιά, να λάβουν μέρος στα εθελοντικά προγράμματα. "Επίσης, για πρώτη φορά οι υποψήφιοι εθελοντές μας απηύθυναν, κατά την επικοινωνία τους μαζί μας, ερωτήσεις για το κόστος του εισιτηρίου για τα μέσα μεταφοράς που θα τους μεταφέρουν στον Αετό", προσθέτει.

"WWF"

Επτά προγράμματα διεξαγάγει κατά το φετινό καλοκαίρι η "WWF". Οι εθελοντικές δράσεις ξεκινούν στις 11 Ιουλίου από τη Σούδα Χανίων και ολοκληρώνονται στις 12 Σεπτεμβρίου στο ανατολικό Ζαγόρι. Ενδιάμεσα θα πραγματοποιηθούν δράσεις στη Ζάκυνθο, τη Λίμνη Κερκίνη, τις Πρέσπες, τη Ρόδο και τον Ταΰγετο. Οι εθελοντές θα εργαστούν στον καθαρισμό υγρότοπων, στη συντήρηση μονοπατιών, στην κατασκευή τεχνητών θέσεων ανάπαυσης πουλιών, στην παρακολούθηση και καταγραφή πουλιών και στη δασοπροστασία.

Η Τζένη Λαζάρου, συντονίστρια συλλογικών δράσεων και εθελοντών της "WWF" Ελλάδος, επισημαίνει ότι η "WWF" δέχεται κατά μέσο όρο 300 αιτήσεις το χρόνο, οι περισσότερες από τις οποίες αφορούν στα νησιωτικά προγράμματα. "Ο μέσος όρος των συμμετεχόντων είναι 25-28 ετών, ωστόσο τα τελευταία τρία χρόνια παρατηρείται ζήτηση κι από άτομα ηλικίας 30 ετών και άνω, ηλικίες που μέχρι σήμερα θεωρούνταν οικονομικά ανεξάρτητες. Τα άτομα αυτά επιχειρούν στροφή προς ήπιες και συγχρόνως οικονομικές μορφές τουρισμού", συμπληρώνει. Το ποσοστό των αιτούντων ηλικίας από 28 ετών και άνω κυμαίνεται φέτος στο 20% των συνολικών αιτήσεων, ενώ μέχρι πέρυσι το αντίστοιχο ποσοστό ήταν κάτω του 10%.

Το κόστος συμμετοχής στα προγράμματα εθελοντισμού της "WWF" κυμαίνεται στα 105 ευρώ (με απαραίτητη προϋπόθεση ο εθελοντής να είναι και οικονομικός υποστηρικτής της Οργάνωσης) και καλύπτει διαμονή σε κτίρια τοπικών φορέων, διατροφή και ιδιωτική ασφάλιση. Οι εθελοντές επιβαρύνονται με το κόστος της μετακίνησής τους.

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Στα εθελοντικά προγράμματα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας συμπεριλαμβάνονται δράσεις που διαρκούν εκτός από το καλοκαίρι και τον υπόλοιπο χρόνο. Οι εθελοντές μπορούν να εργαστούν στην παρακολούθηση πουλιών, να συμμετέχουν στη διαδικασία δακτυλιώσεων (τοποθέτησης δακτυλιδιών στο πόδι των πτηνών για την παρακολούθηση της μετανάστευσής τους), στην προστασία της λιμνοθάλασσας της Γιάλοβας και του υγρότοπου "Άγρα- Βρυττών- Νησίου", στον καθαρισμό πάρκων και στη στελέχωση γραφείων της Εταιρείας. Οι δράσεις διοργανώνονται σε όλη την Ελλάδα. Φέτος, για πρώτη φορά, θα πραγματοποιηθεί τους καλοκαιρινούς μήνες εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού για τους υγρότοπους της Χαλκιδικής, που αποτελούν την πρώτη εκτεταμένη ξηρά στο Αιγαίο για την ανάπαυση των μεταναστευτικών πουλιών.

Οι εθελοντές έχουν εξάλλου την ευκαιρία να καταγράψουν την εμπειρία και την καθημερινότητά τους σε ιστολόγια, που παρουσιάζονται μέσα στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Η συμμετοχή στα προγράμματα κυμαίνεται από 30 έως 60 ευρώ και στην τιμή περιλαμβάνεται η διαμονή των εθελοντών.

"Mom"

Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση "Mom" διοργανώνει δύο εθελοντικά προγράμματα. Το πρώτο αφορά στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση του κοινού και την περιβαλλοντική εκπαίδευση των παιδιών τους καλοκαιρινούς μήνες στη Σκόπελο και την Αλόννησο. Το δεύτερο διεξάγεται καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου και απευθύνεται σε έμπειρους εθελοντές, οι οποίοι συνδράμουν το έργο της "Mom" για την περίθαλψη όποιας τραυματισμένης φώκιας εντοπιστεί.

"Συνολικά δεχόμαστε 200 αιτήσεις το χρόνο και επιλέγουμε 45 άτομα", εξηγεί η Σίλια Κρίνου, από τον Τομέα Επικοινωνίας της Οργάνωσης.

Οι εθελοντές που συμμετέχουν στα προγράμματα επιβαρύνονται με τα έξοδα διατροφής και μετακίνησης, ενώ διαμένουν δωρεάν σε σπίτια της "Mom".

"Μεσόγειος SOS"

Το Δίκτυο "Μεσόγειος SOS" διοργανώνει τρία εθελοντικά προγράμματα, διάρκειας δέκα ημερών το καθένα. Το πρώτο δίνει έμφαση στον καθαρισμό των παραλιών και την υποστήριξη πολιτιστικών εκδηλώσεων στη νότια Ρόδο. Το δεύτερο αφορά σε διάνοιξη μονοπατιών στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου και το τρίτο περιλαμβάνει καθαρισμό ρεμάτων στην ορεινή Ναυπακτία.

Τα προγράμματα προσελκύουν εθελοντές όχι μόνο νεαρής ηλικίας, καθώς οι ενδιαφερόμενοι είναι από 18 ετών μέχρι 50, σύμφωνα με τον υπεύθυνο των εθελοντών, Χάρη Νικοκάβουρα.

Το κόστος συμμετοχής στα προγράμματα είναι 120 ευρώ και καλύπτει διαμονή σε ξενώνες, συνδρομή στην Οργάνωση, ασφάλιση και μετακίνηση (από και προς τον τόπο του προγράμματος, καθώς και τις εσωτερικές μετακινήσεις). Οι εθελοντές επιβαρύνονται μόνο με τα έξοδα διατροφής.

"ΑΡΧΕΛΩΝ"

Ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας "ΑΡΧΕΛΩΝ" διοργανώνει εθελοντικά προγράμματα στη Ζάκυνθο, την Πελοπόννησο και την Κρήτη, με στόχο την προστασία της χελώνας Καρέτα- Καρέτα. Επίσης, στελεχώνει με εθελοντές το Κέντρο Περίθαλψης των τραυματισμένων θαλάσσιων χελωνών στην Αθήνα.

Το κόστος συμμετοχής κυμαίνεται από 50 έως 250 ευρώ και περιλαμβάνει τη διαμονή των εθελοντών. Τα έξοδα μετάβασης και διατροφής καλύπτονται από τους εθελοντές.

Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων και Πουλιών

Το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων αναζητά εθελοντές στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Αίγινα, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι εθελοντές αναλαμβάνουν να βοηθούν στις παραλαβές τραυματισμένων ζώων, στην παροχή πρώτων βοηθειών και στην ενημέρωση του κοινού. Τα προγράμματα εθελοντικής εργασίας ισχύουν καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Το κόστος συμμετοχής περιλαμβάνει το ποσό των 100 ευρώ για εφάπαξ εγγραφή, καθώς και το ποσό των 40 ευρώ ανά βδομάδα για τον πρώτο μήνα συμμετοχής. Οι εθελοντές διαμένουν σε χώρους του Ε.Κ.Π.Α.Ζ., ενώ επιβαρύνονται με τα έξοδα μετακίνησης και διατροφής.

Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς

Εθελοντικά προγράμματα διοργανώνει και η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Τα προγράμματα απευθύνονται σε νέους 18-25 ετών και αφορούν στην εθελοντική εργασία σε υποκαταστήματα των Ελληνικών Ταχυδρομείων σε τουριστικές περιοχές. Τα ΕΛ.ΤΑ καλύπτουν μέρος της διαμονής, διατροφής και μετακίνησης των εθελοντών στις περιοχές, όπου θα προσφέρουν εργασία.


Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Γράμμος

Grammos2.jpgΓράμμος είναι το τέταρτο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο ,τον Σμόλικα και τον Βόρα, με την κορυφή του να φτάνει σε υψόμετρο 2.520 μέτρα. Ο όγκος του βρίσκεται στα ελληνοαλβανικά σύνορα και καταλαμβάνει το βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων, το νοτιοδυτικό του νομού Καστοριάς όσο και ένα τμήμα της νοτιοανατολικής Αλβανίας . Στα ανατολικά του από την ελληνική πλευρά περικλείεται από τον Σμόλικα και το Βόιον. Ουσιαστικά είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που καταλαμβάνει ολόκληρη την δυτική Ελλάδα.

Είναι σκεπασμένος από πυκνά δάση και από αυτόν ξεκινούν πολλά υδάτινα ρεύματα. Ιστορικά, στον Γράμμο εκτυλίχθηκε κατά το 1948-1949 η τελική και σκληρότερη φάση του Ελληνικού εμφυλίου, που οδήγησε στην οριστική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού από τον Εθνικό Στρατό.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία , στην περιοχή του Γράμμου ενδημούν τρία σημαντικά επιδημητικά αρπακτικά : ο Χρυσαετός , ο Πετροκότσυφας και η Χαμοκελάδα.

Από τον Γράμμο πηγάζουν οι ποταμοί Αλιάκμονας και Σαραντάπορος. Στην περιοχή κυριαρχούν βραχώδεις ορθοπλαγιές, ψηλές και εντυπωσιακές κορυφές, μόνιμοι και ορμητικοί χείμαρροι, πολλές πηγές και ορεινές λίμνες. Σε υψόμετρο 2350 μ., ψηλότερα από κάθε άλλη στην Ελλάδα, βρίσκεται η αλπική λίμνη του Γράμμου. Η εμφάνιση ενός χαρακτηριστικού πετρώματος, του σερπεντίνη καθώς και η παρουσία πολλών επιφανειακών νερών ευνοούν την ανάπτυξη πολλών ενδημικών και σπάνιων ειδών χλωρίδας.

Ο συνδυασμός της ποικιλομορφίας του ανάγλυφου, των ιδιαίτερων γεωλογικών σχηματισμών που αποκαλύπτονται σε διάφορα σημεία, των περιορισμένων σχετικά ανθρώπινων δραστηριοτήτων, κυρίως στα ορεινά, και της δράσης των ποταμών του στην πεδινή περιοχή, καθιστούν το ορεινό συγκρότημα του Γράμμου ιδανικό βιότοπο για τη διαβίωση σημαντικών αλλά και σπάνιων ειδών της πανίδας όπως είναι η αρκούδα, ο λύκος, το αγριόγιδο, η βίδρα, ο αλπικός τρίτωνας και της ορνιθοπανίδας όπως ο χρυσαετός, ο ασπροπάρης κ.ά.

Η αναγνώριση της οικολογικής αξίας του Γράμμου και της αναγκαιότητας διατήρησης και αειφορικής διαχείρισής του, οδήγησε στην ένταξη της περιοχής στο δίκτυο των Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά και στο δίκτυο Natura 2000. Η περιοχή αναγνωρίστηκε από το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αρκούδα ως μία από τις σημαντικότερες περιοχές για το είδος.

 

grammos_map.JPG


Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Πτήσεις με αλεξίπτωτο πλαγιάς στη Παραμυθιά

Ζήστε την μοναδική εμπειρία του para5 στην Παραμυθιά. Στη γραφική πόλη της Ηπείρου, μπορείτε μέσω των 3 σχολών που λειτουργούν να πετάξετε ως συνοδοί είτε να εκπαιδευτείτε στο εκπληκτικό άθλημα του αλεξιπτώτου πλαγιάς. Κάθε καλοκαίρι στη Παραμυθιά πραγματοποιείται το πανελλήνιο πρωτάθλημα Αλεξίπτωτου Πλαγιάς και ο ουρανός γεμίζει με αιωροπτεριστές δίνοντας ένα εκπληκτικό θέαμα.

H Παραμυθιά είναι στο Νομό Θεσπρωτίας και στα μισά της διαδρομής Ηγουμενίτσα Ιωάννινα δίπλα στην Εγνατία οδό. Είκοσι λεπτά από την Ηγουμενίτσα και μισή ώρα από τα Ιωάννινα. Στη μισή ώρα από την Παραμυθιά είναι η Πάργα και τα Σύβοτα.

Στο βιντεο που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από το τελευταίο πρωτάθλημα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το para5, μπορείτε να απευθυνθείτε στον Αεραθλητικό Σύλλογο Παραμυθιάς στο τηλέφωνο 6946467878 και στο email giotarapanou@yahoo.com

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Παραμυθιά, επισκεφτείτε το www.paramythia-online.gr

 

 

 


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη


Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Χωριά της Τεγέας

anstegea12.jpgΗ σημερινή Τεγέα βρίσκεται  στην ανατολική πλευρά του εύφορου οροπεδίου της Μαντινείας, στην περιοχή της αρχαίας Τεγέας, της σημαντικότερης πόλης της Αρκαδίας στην αρχαιότητα. Απέχει από την Τρίπολη 10 χλμ. Η Τεγέα περιλαμβάνει 16 χωριά  που απλώνονται στον ομώνυμο εύφορο κάμπο: Στάδιο (που περιλαμβάνει τους οικισμούς Άγιο Σώστη και Άκρα), Επισκοπή, Ρίζες, Μαγούλα, Αλέα, Κερασίτσα, Βουνό, Στρίγκο (περιλαμβάνει το χωριό Δεμίρι), Τζίβα, Λιθοβούνια, Μαυρίκι, Γαρέα, Μανθυρέα (Καπαρέλι), Κάνδαλο (Ζέλι), Καμάρι και Ψηλή Βρύση. Με το σχέδιο Καποδίστρια οι ισάριθμες τέως κοινότητες συνέστησαν Δήμο, το Δήμο Τεγέας με έδρα το χωριό Στάδιο και σήμερα αποτελούν δημοτικά διαμερίσματά του.
Η περιοχή της Τεγέας είναι κατ' εξοχή αγροτική. Ο κάμπος της, από τους πιο εύφορους της Αρκαδίας, είναι γεμάτος περιβόλια, κήπους, οπωρώνες και χωράφια με καλλιέργειες. Ονομαστά είναι τα γεωργικά προϊόντα της: κεράσια, βύσσινα, μήλα, κουκιά, πατάτες, σκόρδα κλπ. Δίπλα από το χωριό Βουνό βρίσκεται η λίμνη Τάκα.
Λόγω της κοντινής απόστασης από την Τρίπολη και του εύφορου εδάφους, τα χωριά της Τεγέας γνώρισαν προπολεμικά αξιόλογη ανάπτυξη και οικονομική πρόοδο. Σε αυτό συνέβαλλαν και πολλοί Τεγεάτες ευεργέτες οι οποίοι αφού διέπρεψαν  στο εσωτερικό και εξωτερικό χρηματοδότησαν διάφορα κοινωφελή έργα και άφησαν πλούσια κληροδοτήματα. Μετά τη γερμανική κατοχή  τα χωριά της γνώρισαν μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα (κύρια προς την Αμερική, αλλά και την Αυστραλία και Καναδά) με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του πληθυσμού της.   Σήμερα, αν και πολλές καλλιέργειες έχουν εγκαταλειφθεί είτε λόγω της εγκατάλειψης είτε της έλλειψης νερού, σημαντική ώθηση στην τοπική οικονομία δίνουν αρκετές τοπικές βιοτεχνικές, βιομηχανικές και εμπορικές μονάδες που λειτουργούν στην περιοχή. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην τοπική γεωργική παραγωγή αναμένεται να παίξει  το μεγάλο αναπτυξιακό έργο  της κατασκευής του ταμιευτήρα της Τάκας. Το έργο αυτό, που χρηματοδοτείται από κοινοτικό πρόγραμμα,  βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να συμβάλλει αποτελεσματικά στην άρδευση της περιοχής.
Η Τεγέα ήταν μαζί με την Μαντινεία η σπουδαιότερη πόλη της Αρκαδίας κατά την αρχαιότητα. Η παρουσία της στη μυθολογία και την αρχαία ιστορία είναι σημαντική. Η ακρόπολη της αρχαίας πόλης τοποθετείται από πολλούς στο χωριό Άγιος Σώστης, ενώ κατ' άλλους στον οικισμό Άκρα. Η αρχαία Τεγέα είχε σημαντική αγορά, μαρμάρινο θέατρο (175π.Χ.) και στάδιο, όπου γίνονταν οι τοπικοί αγώνες Αλέαια. Καταστράφηκε τον 4ο αι. μ.Χ. από τους Γότθους και στα ερείπιά της κτίστηκε η Βυζαντινή πόλη Νίκλι.
Τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι ο βυζαντινός ναός της Επισκοπής, το ομώνυμο όμορφο πάρκο με το Λαογραφικό Μουσείο,  οι αρχαιολογικοί χώροι της Αλέας Αθηνάς και της Επισκοπής και η λίμνη Τάκα.  Oι σημαντικότεροι αρχαιολογικοί χώροι της Αρκαδίας βρίσκονται στη Τεγέα: ο αρχαιολογικός χώρος του Ιερού της Αλέας Αθηνάς στο χωριό Αλέα και αυτός της Παλαιάς Επισκοπής κοντά στο χωριό Επισκοπή, μέσα σε ένα όμορφο πάρκο που ανήκει στον Τεγεατικό Σύνδεσμο. Σημαντικά ευρήματα από την περιοχή εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας στο χωριό Αλέα. Στο κοίλο του θεάτρου βρίσκεται σήμερα ο ωραίος βυζαντινός ναός της Επισκοπής (1888). Επίσης, μεταξύ των χωριών Μαυρίκι και Βέρβαινα βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου ιερού της Αρτέμιδος της Κνακεάτιδος. Ο αρχαίος ναός της Αλέας Αθηνάς κάηκε το 395 π.Χ. περίπου. Το 340π.Χ. ανοικοδομήθηκε από τον γλύπτη Σκόπα και στέγασε το ελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. Μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Ρωμαίους, το 31 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Οκταβιανός έκλεψε το άγαλμα της θεάς από το ναό της Αλέας Αθηνάς και το μετέφερε στη Ρώμη.
Αξιόλογο είναι επίσης το Λαογραφικό Μουσείο της Τεγέας που στεγάζεται στο όμορφο πετρόκτιστο κτίριο της παλιάς Οικοκυρικής Σχολής στο χώρο του πάρκου της Επισκοπής. Όπως και το τελευταίο, είναι και τα δύο δημιουργήματα του δραστήριου Τεγεατικού Συνδέσμου. Μια άλλη μικρή λαογραφική συλλογή στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο του χωριού Αλέα.
Η Τεγέα επίσης είναι γνωστή από τη μεγάλη εμποροπανήγυρη που διοργανώνεται από τον Τεγεατικό Σύνδεσμο στην Επισκοπή τον Δεκαπενταύγουστο. Το πανηγύρι είναι το μεγαλύτερο στην Πελοπόννησο και κρατά μια εβδομάδα. Σημαντική επίσης είναι και η Γεωργική Έκθεση που διοργανώνεται κάθε χρόνο στα πλαίσια του πανηγυριού. Μεταξύ των πολλών πανηγυριών που διοργανώνονται στην περιοχή είναι η γιορτή του σκόρδου στα Λιθοβούνια (πρώτη Κυριακή του Ιουλίου), που καθιερώθηκε τα τελευταία χρόνια, καθώς και τα πανηγύρια της Ζωοδόχου Πηγής στην Επισκοπή, της Άγιας Παρασκευής στη Μαγούλα και του Αγίου Κωνσταντίνου στο Στάδιο.  
Πάνω από το χωριό Ρίζες βρίσκεται το ύψωμα του προφήτη Ηλία, που καλύπτεται σε ένα μεγάλο μέρος από πευκοδάσος. Στην κορυφή του, όπου και το ομώνυμο εκκλησάκι, μπορεί κανείς να απολαύσει μια υπέροχη θέα προς   το οροπέδιο της Μαντινείας και τον κάμπο της Τεγέας, τα χωριά Αγιωργήτικα και Στενό και το Παράλιο Άστρος προς τα ανατολικά. Ο χωματόδρομος που οδηγεί στην κορυφή ξεκινά από τις Ρίζες και περνά κατά σειρά από τα ξωκλήσια του Αγίου Σπυρίδωνα, της Αγίας Μαρίνας και του Άγιου Νικόλα. Δίπλα από το ύψωμα του προφήτη Ηλία ο χαμηλότερος λόφος της Αγίας Παρασκευής, και αυτός με ανοικτή θέα προς ολόκληρο το οροπέδιο. Το ομώνυμο εκκλησάκι στην κορυφή του είναι χτισμένο στη θέση παλαιοχριστιανικού ναού, του οποίου σώζονται λιγοστά λείψανα.   Από την Τεγέα μπορεί κανείς να κατευθυνθεί προς την Κυνουρία (πάνω Δολιανά, Άστρος, Καστρί, Άγιο Πέτρο), ή προς την Σπάρτη, για να επισκεφτεί τη Βλαχοκερασιά, το δάσος της Σκυρίτιδας, τις Κολλίνες και τις Καλτεζιές.

Το χωριό Βουνό, από τα χωριά της Τεγέας, βρίσκεται στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, δεξιά του δρόμου Τρίπολης-Σπάρτης και απέχει 12 χιλ. από την Τρίπολη και 4 χιλ. από την Κερασίτσα. Είναι χτισμένο πάνω σε μικρό ύψωμα (υψόμετρο 680μ.) 2 χιλ. ανατολικά της λίμνης Τάκας και προσφέρει πανοραμική θέα προς τον τεγεατικό κάμπο και τον ορεινό όγκο του Πάρνωνα που βρίκεται νότια. Στο χωριό φθάνει κανείς στρίβοντας από την Κερασίτσα, μέσω του χωριού Στρίγγου. Οι περίπου 200 μόνιμοι κάτοικοι (στην απογραφή του 1991 απογράφηκαν 350 κάτοικοι) ασχολούνται κύρια με τη γεωργία, αλλά και με το εμπόριο. Επιβλητική είναι η ενοριακή εκκλησία.
Στη γύρω περιοχή καλλιεργούνται κύρια οπωροφόρα (μηλιές, αχλαδιές και κερασιές), ενώ οι αγροτικές εκμεταλεύσεις κοντά στην Τάκα πλημμυρίζουν συχνά το χειμώνα. Η περιοχή κοντά στην Τάκα χαρακτηρίζεται από αραιή βλάστηση. Από το χωριό μια διακλάδωση κατευθύνεται νοτιοδυτικά προς την Τάκα και το ορεινό χωριό Κάνδαλο.


View Larger Map


Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Βόλτα με ιστορικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον στην Ήπειρο

Γνωριμία με την ιστορία και τις αρχαιότητες της Παραμυθιάς απο την www.paramythia-online.gr :

Κάστρο του Αγ. Δονάτου alt

Το κάστρο του Αγ. Δονάτου βρίσκεται στους πρόποδες του Όρου Κορίλα, μέσα στη πόλη της Παραμυθιάς.Πήρε το όνομα του Πολιούχου της πόλης. Οι τοίχοι του ταξινομούνται σε τρεις κατασκευαστικές φάσεις, από την αρχαιότητα έως τα τέλη της Τουρκοκρατίας. Η πρώτη φάση ξεκινάει από τα Ελληνιστικά χρόνια, η δεύτερη στα Βυζαντινά χρόνια και η τρίτη στην περίοδος της Τουρκοκρατίας.Το Βυζαντινό κάστρο αναφέρεται από τους ιστορικούς του Μεσαίωνα, ο Προκόπιος (6ος αιώνας), όπως επίσης τα Χρονικά του Τοκκόι (αρχές του 15ου αιώνα).

Τον 6ο αιώνα ο Ιουστινιανός (από το οποίο αρχίζει ο εξελληνισμός του Βυζαντινού κράτους) έκτισε το κάστρο (και μια σειρά από κτίρια και ναούς) με σκοπό την ασφάλεια των κατοίκων.
Είχαν προηγηθεί οι επιδρομές των Γότθων και των Βανδάλων, ενώ το 551 μχ γίνεται ένας τρομερός σεισμός και ο βασιλιάς της Ιταλίας Τωτίλας λεηλατεί όλα τα παράλια της Θεσπρωτίας. Το κτίσιμο έγινε στα θεμέλεια αρχαίου Ελληνικού τοίχου και έδωσε το όνομα του φύλακα και προστάτη της περιοχής.

Το κάστρο αποτελείται από μια μεγάλη, πολυγωνική, εξωτερική περίφραξη, πάνω από την οποία βρίσκονται οι Βυζαντινοί τοίχοιalt (ύψους 2μ περίπου) με το φρούριο να βρίσκεται στην κορυφή.

 Η κεντρική είσοδος σήμερα, έχει σχεδόν καταστραφεί. Σο εσωτερικό του κάστρου βρίσκονται ερείπια κτιρίων από την Τουρκοκρατία. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η περιοχή της Παραμυθιάς πληρούσε τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μικρών ή μεγαλύτερων οικισμών.
Στην φυσική οχυρή θέση του κάστρου της πόλης, στις πλαγιές του όρους Κορίλα (Γκορίλα), απ' όπου ελέγχονταν οι φυσικές διαβάσεις της περιοχής σώζονται λείψανα Ελληνιστικής οχύρωσης.

Σε μικρή απόσταση ΒΔ της Παραμυθιάς έχουν εντοπισθεί τα ερείπια της Φωτικής, που ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ. Η πόλη ακμάζει και κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. αναφέρεται ως έδρα επισκοπής. Επίσκοπος τότε αναφέρεται ο σπουδαίος θεολόγος Διάδοχος. Σύμφωνα με τον ιστορικό Προκόπιο, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός (527-565) ανανέωσε την πόλη της Φωτικής και έχτισε ένα οχυρό με την ονομασία Άγιος Δονάτος.

Με το ίδιο όνομα ήταν γνωστό το κάστρο της Παραμυθιάς από τη βυζαντινή εποχή. Μετά τον 10ο αιώνα μ.Χ. η πόλη της Φωτικής παρακμάζει και πιθανολογείται η δημιουργία οικισμού στη θέση της σημερινής Παραμυθιάς και του κάστρου της. Δεν είναι γνωστό πότε κατασκευάστηκε το κάστρο που σώζεται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες στα 1294 οι δεσπότες της Ηπείρου altυποσχέθηκαν το κάστρο του Αγίου Δονάτου στον Φίλιππο του Τάραντα

Στα 1338/9 ο διοικητής του παρέμεινε πιστός στον βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ' (1328-1341). Στα 1367 η κυριαρχία του κάστρου αφαιρείται από τον φρούραρχο Βάρδα και στα 1380 αγοράζεται από το δεσπότη των Ιωαννίνων Θωμά Πρελούμπο (1367-1380). Στα 1411 υποτάχτηκε στον Κάρολο Α' Τόκκο. Μετά τα 1430 η περιοχή υποτάσσεται στους Τούρκους, η πόλη και το οχυρό στα επίσημα έγγραφα αναφέρεται διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής. Οι περιγραφές του περιηγητή Εβλιά Τσελεμπή (1670) και άλλων Ευρωπαίων δίδουν πληροφορίες για την ακμή της πόλης και την ευημερία των κατοίκων της. Με την ανάπτυξη της πόλης ερημώνεται σταδιακά ο οικισμός του κάστρου και εγκαταλείπεται οριστικά στην εποχή του Αλή πασά.

 

Κάστρο αρχαίας Ελέας

Στην χρυσαυγή σώζεται το δεύτερο κάστρο της Παραμυθιάς, το κάστρο της αρχαίας Ελέας.  Η ιστορία τεραστία, και σaltήμερα, σώζεται το μεγαλύτερο μέρος του τοίχους. Πρόκειται για το σημαντικότερο οικισμό στην Ελεάτιδα, την περιοχή δηλαδή μεταξύ Νεκρομαντείου και Παραμυθιάς, όπου κατοικούσε το φύλο των Ελεατών Θεσπρωτών. Ιδρύθηκε περίπου το 350 π.Χ. Υπήρξε πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών.Στον 4ον αι. π.Χ. τοποθετείται και η ίδρυση των πρώτων οικισμών μεγέθους μιας πραγματικής πόλης.

Γύρω στο 350 π.Χ. χρονολογούνται τα χάλκινα νομίσματα που άρχισαν να εκδίδουν οι Ελεαίοι ή Ελεάτες, το θεσπρωτικό φύλο που με κέντρο την Ελέα κατείχε τις εύφορες κοιλάδες του Αχέροντα και του Κωκυτού μέχρι το Νεκρομαντείο και τον όρμο της Αμμουδιάς (ο «Ελέας λιμήν» των αρχαίων συγγραφέων και γεωγράφων).

Η Ελέα έχει ταυτιστεί με τον οχυρωμένο οικισμό στα ανατολικά του χωριού Χρυσαυγή, 5 χιλ. ΝΑ της Παραμυθιάς. altΑπετέλεσε πρώτη πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας και έδρα του φύλου των Ελεατών Θεσπρωτών. Σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση έχει διατηρηθεί η οχύρωση της ΒΑ και Α πλευράς του αρχαίου οικισμού, όπου το πάχος της ξεπερνά τα 3,5 μ. ενώ το σωζόμενο ύψος της τα 7 μ. Η κατασκευή του τείχους και της πύλης στις πλευρές αυτές είναι μνημειακή. Στο εσωτερικό διατηρούνται λείψανα οικιών, δημοσίων οικοδομημάτωνστοών, αγοράς και θεάτρου. Στην περιοχή βρέθηκαν νομίσματα και επιγραφές που χρονολογούνται από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Βρίσκεται σε ανηφορικό και ευρύχωρο επίπεδο, εμβαδού 105 στρεμμάτων, στην κορυφή ενός πρόβουνου του Κορίλα, σε υψόμετρο 460-525 μ. 

Ο πληθυσμός του εντός των τειχών οικισμού -γιατί την ελληνιστική περίοδο ο οικισμός αναπτύχθηκε και εκτός των τειχών- ανερχόταν σε 3.000 κατοίκους. Κατασκευή τείχους και πύλης στη ΒΑ/Α πλευρά είναι μνημειακή. Το πάχος του ξεπερνά τα 4,5 μ και το ύψος του τα 6 μ ακόμα και σήμερα. Ο οικισμός διασχίζεται από ΒΑ προς ΝΔ από κεντρική οδική αρτηρία που πιθανόν κατέληγε στις δύο κύριες πύλες, την ανατολική και τη νοτιοδυτική.

Εντός των τοιχών που διατηρούνται ακόμηη βρίσκονται οι οικίες των ευγενών, το ωδείο και άλλες δημόσιες, εκπαιδευτικέaltς υπηρεσίες. Αριστερά και δεξιά βρισκόταν ορθογώνια οικοδομικά συγκροτήματα. Στα νότια της κεντρικής αρτηρίας ευρύτερος ορθογώνιος χώρος, πλαισιωμένος από την ανασκαφείσα στοά, το θέατρο και κάποια άλλα κτίρια, χρησίμευε ως πολιτική αγορά. Από το θέατρο διατηρούνται στη θέση τους λίγα εδώλια και λείψανα τοίχων της σκηνής.  Η μεγάλη διάμετρος του κοίλου ήταν 45-50 μ, το ύψος του 8-9 μ, και η χωρητικότητά του 3-4.000 θεατές.

 

Η ανασκαφική έρευνα στην Ελέα, που άρχισε το 1985, έχει αποκαλύψει στοά, δυτικά του θεάτρου, ημιυπόγειους αποθηκευτικούς χώρους, μικρό ναό, και δημόσιο κτίριο. Οι αρχαιολογικές μελέτες συνεχίζονται.

 

Φωτική

Η Ρωμαϊκή αποικία η  Φωτική βρίσκεται στην σημερινή περιοχή του Αγ. Δονάτου (Σαμέτια) και ιδρύθηκε το 167 π.χ. Στaltην θέση αυτή βρέθηκε η σαρκοφάγος του Βασιλιά της Ηπείρου Πύρου, όπου σήμερα βρίσκεται στο μουσείο Ιωαννίνων.  Αιτία της δημιουργίας της ήταν ο Ρωμαϊκός αποικισμός.Εξαιτίας αυτού, δημιουργήθηκαν και άλλες αποικίες όπως αυτή της Νικόπολης.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την ενδυνάμωση της επαρχίας της Θεσπρωτίας καθώς παρατηρήθηκε μεταφορά πληθυσμού από γειτονικές περιοχές στην νεοσύστατες πόλεις.  Η ακριβής θέση της (Λιμπόνι), φανερώθηκε, με την εύρεση 2 επιγραφών. Η πρώτη επιγραφή βρέθηκε το 1890 και περιέχει κείμενο αφιερωμένο στον Ρωμαίο έπαρχο, Σέξτο Πομπήιο Σαμπίνο. Είναι γραμμένη στα Λατινικά και χρονολογείτε στο τέλος του 3ου π.Χ αιώνα. Το 1906 βρέθηκε και η δεύτερη επιγραφή, η οποία είναι γραμμένη στην Ελληνική γλώσσα. Το περιεχόμενο της, είναι το κάτωθι ψήφισμα των πολιτών της Φωτικής:

ΤΩ ΚΡΑΤΙΣΤΩ ΑΙΛΙΟ ΑΙΛΙΑΝΩ ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΝΟΝΙΩΝ ΑΛΛΑ ΓΑΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ ΚΝΗΝΣΕΙΤΟΡΙ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΝΩΡΙΔΟΥ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΦΩΤΙΚΗΣΙΩΝ ΤΩ ΕΥΕΡΓΕΤΗ Ψ<ΗΦΙΣΜΑΤΙ> Φ<ΩΤΙΚΗaltΣΙΩΝ>

Από τους 2ου και 3ο μ.Χ. αι. κατά την διάρκεια των οποίων λειτουργούσε στη Φωτική τοπική Βουλή, έχουν σωθεί αρκετές λατινικές επιγραφές, ενώ φαίνεται ότι η πόλη επέζησε και κατά την επόμενη περίοδο. Το όνομα της το πείρε από τον ιδρυτής της των Φώτιο που ήταν αρχηγός των Χαόνων.Ήταν έδρα επισκόπου. Λόγω ανασφάλειας, ο πληθυσμός της μεταφέρθηκε στο Φρούριο του Αγ. Δονάτου (χτίστηκε από τον Ιουστινιανό).  Στην περιοχή βρέθηκαν λατινικές επιγραφές  και άλλα αρχαία ευρήματα που μαρτυρούν μια ιστορία με πολιτισμική ακμή. Σήμερα όλα τα ευρήματα εκτίθενται στα μουσεία της Ηπείρου καθώς και του εξωτερικού. Η φωτικη αποδέχτηκε τον Χριστιανισμό των Α' αιώνα. Υπήρχε συμμετοχή σε οικουμενικές και τοπικές συνόδους. Παρά τις επιδρομές διαφόρων λαών (Σέρβων, Βουλγάρων, Φράγκων, Αλβανών κ.ά.), η Ήπειρος δεν έπαθε καμία εθνολογική αλλοίωση. Μετά τη διάδοση του Χριστιανισμού ήκμασαν σ'αυτήν έδρες χριστιανικών επισκοπών (Νικόπολη, Δρυινούπολη, Φωτική, Απολλωνία κ.α.) Τα ελληνικά ήθη, έθιμα και το φρόνημα ήταν τόσο ακμαία, ώστε, όταν καταλύθηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία από τους Σταυροφόρους, ιδρύθηκε από τους Κομνηνούς το ονομαστό Δεσποτάτο της Ηπείρου.

Το Δεσποτάτο αυτό, μετά την άλωση, διατηρήθηκε ελεύθερο για 2 αιώνες με τις ελληνικές

παραδόσεις και έθιμα του Ελληνικού Βυζαντίου. Μεγάλη ακόμη ήταν η επίδραση του για την τύχη του Ελληνικού Έθνους επί τουρκοκρατίας. Η παλιά της αίγλη ζωντάνεψε χάρη στα έργα του Ιουστινιανού, ο οποίος ανανέωσε το κάστρο της, το οποίο αργότερα ονομάζονταν κάστρο του "Αγίου Δονάτου". Το 1796 βρέθηκαν στην θέση "Λιμπόνι" της Παραμυθιάς (θέση όπου τοποθετούνταν αρχαία Φωτική)  21 χάλκινα γλυπτά της Σχολής του Λυσσίπου (Γ' αιώνας π.Χ.). Τα γλυπτά αυτά βρίσκονται διασκορπισμένα σε μουσεία στο Λονδίνο, στη Ρωσία και την Κωνσταντινούπολη. alt

Με τα χρόνια (κατά την τουρκοκρατία), το Λιμπόνι άρχισε να ανασκάπτεται ως που φανερώθηκαν αρχαία νεκροταφεία και τάφοι, και ήρθαν στο φως επιγραφές και επιτύμβια. Το 1906, ο Δημήτρης Μέξης, αρχαιολόγος και γιατρός στην Παραμυθιά, καταγόμενος από το Λάμποβο της Βόρειας Ηπείρου, ανακάλυψε 1 επιγραφή η οποία έφερε τις λέξεις «Συνέδριον των Φωτικήσσιων». Παρά τις διάφορες μετακινήσεις πληθυσμών, από τους Ρωμαίους και από άλλους, τα ήθη και τα έθιμα, η γλώσσα και η γραφή, και ο Ελληνικός πολιτισμός κυριαρχούν στους αποίκους, τους εξελληνίζουν και τους αφομοιώνουν με τους ντόπιους.

Κατά τα Βυζαντινά χρόνια, τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο Ιουστινιανός προσθέτει στην πόλη καινούργια σπίτια, χτίζει ναούς και για την ασφάλεια των κατοίκων κατασκευάζει, απέναντι από την πόλη και στις πλαγιές του βουνού Κορύλα, ένα μεγάλο και δυνατό φρούριο το οποίο το αφιέρωσε στον προστάτη της περιοχής Άγιο Δονάτο. Το 925 μ.Χ. έδρα της διοίκησης της Ηπείρου ορίζεται η Φωτική. Ολόκληρη η Ήπειρος μετονομάζεται σε Φωτική. Και η 5 πιο γνωστοί Επίσκοποί της είναι ο Ιωάννης, ο Διάδοχος, ο Ιλλάριος, ο Φλωρέντιος και ο Εμμανουήλ.

Από τους πιο γνωστούς ναούς, είναι ο ναός της Αγίας Φωτεινής, ο ναός της Παναγίας της Κυράς, ο ναός της Παναγίας της Λαμποβίθρας (σήμερα δίπλα στα ερείπια βρίσκεται η καινούργια εκκλησία της Παναγίας της Λαμποβίθρας), ο καθεδρικός ναός Κοντίνας, το Παλαιοκκλήσι, ο ναός του Αγίου Βασιλείου, ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Δονάτος της Φωτικής (από το 1454 έως το 1456 παρέμεινε το ιερό λείψανο του Άγιου Σπυρίδωνα απ' όπου μεταφέρθηκε στην Κέρκυραalt, αργότερα χρησιμοποιήθηκε για σχολείο που ίδρυσε ο Πάτερ Κοσμάς το 1771 και σήμερα υπάρχει καινούργια εκκλησία στην μνήμη του Αγίου Δονάτου), ο Άγιος Δονάτος του Ιουστινιανού, και τέλος, ο Άγιος Κωνσταντίνος και ο Άγιος Μηνάς. Κατά την τουρκοκρατία, αρχαιοκάπηλοι επιδίδονται σε λεηλασίες. Πολλοί τάφοι, επιτύμβιοι, μνημεία, ανάγλυφες περιγραφές μεγάλης αρχαιολογικής αξίας καταστρέφονται και λεηλατούνται.
Στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Ρώμη και σε άλλα Ευρωπαϊκά μουσεία, εκτίθενται διάφορα αγάλματα, τα οποία προέρχονται από την Φωτική. Έως τώρα, παραδόξως, καμία προσπάθεια, είτε ιδιωτική, είτε συλλογική, είτε κρατική, δεν έχει γίνει με σκοπό την επιστροφή ορισμένων, αν όχι όλων αυτών των αρχαιολογικών θησαυρών, και την έκθεσή τους σε κάποιο μουσείο στην Παραμυθιά ή κάπου αλλού στην Ήπειρο.

Το οδοιπορικό στην Φωτική του Βασίλλη Κραψίτη

 

Πύργος Κούλια


Η Κούλια είναι ένας πύργος κτίσμα της εποχής των Ενετών, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως παρατηρητήριο. Βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της πόλης και σε ύψωμα και υπηρξε ενα απο τα προπυργια του κάστρου της Παραμυθιάς καθώς και κατοικία του Αλί Πασά στην περίοδο της Τουρκοκρατίας κατά τα ταξίδια του στην περιοχή.

Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν αποκλείσθηκα πέτρες ενώ στην κορυφή του εξέχει ο τρούλος στον οποίο κατά παράδοξο τρόπο έχουν φυτρώσει και συντηρούνται από τον ίδιο το τρούλο, 3 ελιές

alt

 

Το  Ρολόι
alt

Το  Ρολόι της πόλης χρονολογείται από το 1750 - έργο του OPUS CREDUM DE POLIZ. Αντί μεταλλικού ελατηρίου φέρει λεπτή τριχιά που ξετυλίγεται από το βάρος δεμένης πέτρας. Βρίσκεται στον άνω περιφερικό δρόμο της Παραμυθιάς και είναι μοναδικό στο είδος του. Το Ρολόι της Παραμυθιάς δεν έχει δείχτες. 
Η καμπάνα του χτυπάει μόνο τις ακριβείς ώρες. Η Μηχανή του έχει δυο γρανάζια, το εκκρεμές του και το μηχανισμό που χτυπάει τις ώρες. Κινείται με δυο βάρη.  Το μικρότερο κινεί τη μηχανή του και το μεγαλύτερο ρυθμίζει το χτύπο της καμπάνας 
Tο 1750 φέρανε το ρολόι στην τουρκοκρατούμενη τότε Παραμυθιά.  Την πρωτοβουλία αυτή ανέλαβε  η οικογένεια Μαρούτση που καταγόταν από την Παραμυθιά και έμενε στην Βενετία.  Για την εγκατάστασή του διαμόρφωσαν μια πλατεία και έχτισαν έναν πύργο που θα το φιλοξενούσε.  Η θέση του ήταν τέτοια ώστε ο χτύπος της καμπάνας του να ακούγεται σε όλη την πόλη και τα περίχωρα


Κάποτε επισκέφτηκε την Παραμυθιά ο Αλή Πασάς. Άκουσε το ρολόι να χτυπά. Ρώτησε και έμαθε πως αυτό που χτυπά δεν είναι καμπάνα αλλά ρολόι. Και μάλιστα δεν το χτυπούσε κανένας, αλλά χτυπούσε μόνο του. Ενθουσιάστηκε ο πασάς και αποφασίζει να το μεταφέρει στα Γιάννενα. Έφτιαξε και αυτός έναν πύργο στα Γιάννενα, στην είσοδο του κάστρου για να το στεγάσει. Καθώς το μετέφεραν όμως, κάποια εξαρτήματα τα αφαίρεσαν εσκεμμένα. Έτσι δεν ήταν δυνατόν να βάλουν σε λειτουργία το ρολόι, παρόλο που ο Αλή Πασάς έφερε πολλούς τεχνικούς για να βοηθήσουν την κατάσταση. Μόλις μαθαίνουν το νέο οι Παραμυθιώτες, στέλνουν στον Αλή αντιπροσωπία και του λένε πως το ρολόι είναι ταμένο στον Άγιο Δονάτο. Για τούτο δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει σε άλλη πόλη εκτός από την Παραμυθιά, που είναι η περιφέρεια του Αγίου. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε ο πασάς να το επιστρέψει πίσω. Το ρολόι πήρε και πάλι τη θέση του στον πύργο και συνεχίζει να χτυπά, κάθε μια ώρα

altaltalt

 

Βυζαντινά Λουτρά

Τα Βυζαντινά λουτρά βρίσκονται βορειοανατολικά του ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου. Σημειώνεται ότι το λουτρό δεν έχειalt μελετηθεί και ουσιαστικά παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ορισμένοι μελετητές που έχουν αναφερθεί σ΄ αυτό το αναγάγουν χρονολογικά στη μεσοβυζαντινή περίοδο.

Το μεγαλύτερο ύψος της υπάρχουσας τοιχοποιίας φθάνει περίπου τα 4,50 μέτρα. Το σωζόμενο κτίριο αποτελείται κυρίως από τέσσερις ορθογώνιους χώρους, δύο μεγαλύτερους και δύο μικρότερους, οι οποίοι και επικοινωνούν μεταξύ τους με τοξωτά ανοίγματα.

Ένας μικρός επιμήκης χώρος που βρίσκεται μεταξύ των δύο μικρότερων διαμερισμάτων, πιθανόν να χρησίμευε ως βοηθητικός χώρος επικοινωνίας τους. Βόρεια του σωζόμενου τμήματος του λουτρού υπήρχε μεγαλύτερος χώρος, ενώ στη νότια πλευρά των ερειπίων διακρίνεται ορθογώνιος επιμήκης χώρος με προεξέχουσα ημικυκλική κόγχη. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για τη δεξαμενή των λουτρών της βυζαντινής περιόδου.

Η δυτική πλευρά του λουτρού είναι κατασκευασμένη στο κατώτερο τμήμα της με αργολιθοδομή και στο ανώτερο, με πλινθοπερίκλειστο σύστημα. Διπλές σειρές οριζόντιων και κάθετων πλίνθων περικλείουν τους λίθους. Στην κορυφή altτης ανωδομής διακρίνεται πλίνθινη οδοντωτή ταινία.

Η στέγαση των σωζόμενων χώρων του λουτρού επιτυγχανόταν με θόλους, ενώ της δεξαμενής και του μικρού βοηθητικού χώρου με καμάρες. Όπως αναφέρεται σχετικά σε πηγές η ανασκαφική έρευνα δεν έχει ακόμη περατωθεί κι έτσι δεν είναι δυνατό να καθορισθούν με ακρίβεια το μέγεθος, η μορφή καθώς και η χρήση των διαφόρων χώρων του λουτρού.

Ωστόσο, πιθανολογείται πως τρεις ήταν οι κύριοι χώροι: Το «ψυχρολούσιο» (κρύο), το «χλυαροψύχειο», και το ζεστό ή «θερμό», (ενδότερος θόλος). Σημαντικό είναι ότι ακόμα και σήμερα διακρίνονται οι δύο πήλινοι σωλήνες που διαπερνούν τους τοίχους των δύο κεντρικών και του νοτιοδυτικού διαμερίσματος. Η στέγαση των τεσσάρων σωζόμενων χώρων γινόταν με θόλους, από τους οποίους σώζονται τα λοφία και μέρος των τυμπάνων, ενώ της δεξαμενής με καμάρα..


Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Εναλλακτική κοινότητα "Πελίτι"

biovercity1.jpgΤο "Πελίτι" ξεκίνησε, την άνοιξη του 1995 από τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη και σημερινό συντονιστή των δράσεών του.  Το σήμα του "Πελίτι" είναι ένα δέντρο μια βελανιδιά. Πιασμένοι χέρι, χέρι χορεύουν σε κύκλο άντρες και γυναίκες. Οι βασικοί στόχοι του "Πελίτι" είναι: η συλλογή, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών, η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος, η δημιουργία μιας εναλλακτικής κοινότητας με κύριο άξονα τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών.
Είναι εμπνευσμένο από έναν Ινδιάνικο μύθο. Προτάθηκε από τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη και σχεδιάστηκε από την Αγγελική Καϊσερογλού. Πελίτ στα ποντιακά σημαίνει βελανιδιά.
Η επωνυμία "Πελίτι" είναι εμπνευσμένη από μια μεγάλη βελανιδιά που βρίσκεται στο Δασωτό Κ. Νευροκοπίου νομού Δράμας.

Φιλοσοφικό υπόβαθρο του "Πελίτι"
Ξεκινάμε από την άποψη ότι όλοι μας φέρουμε ευθύνη γι' αυτά που γίνονται σε προσωπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Εμείς οι ίδιοι οδηγούμε τα γεγονότα με τη στάση και τη σκέψη μας. Κατά συνέπεια ο καθένας μας κρατάει ένα μέρος από τη λύση των προβλημάτων σε προσωπικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είμαστε θύματα καταστάσεων ούτε φταίνε οι άλλοι γιa αυτά που ζούμε εμείς. Εστιάζουμε την προσοχή μας στα θετικά πράγματα που γίνονται και αυτά ως δια μαγείας αυξάνουν.
Δε γνωρίζουμε τι είναι το καλό και τι το κακό. Δε γνωρίζουμε γιατί γίνονται κάποια γεγονότα. Αν δούμε τα πράγματα μέσα στην πορεία του χρόνου, αυτό που σήμερα είναι πόνος αύριο θα είναι χαρά και μετά μπορεί να είναι πάλι πόνος και ούτω καθεξής. Δεν έχει σημασία η κοινωνική ή η οικονομική μας θέση. Η σκέψη μας είναι πολύ δυνατή και αρκετή για να κατευθύνει τα πράγματα. Όλοι μαζί έχουμε ακόμη πιο μεγάλη δύναμη. Το σημαντικό δεν είναι να βλέπουμε τι κάνουν οι άλλοι αλλά τι κάνουμε εμείς. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα βγει στην αγορά ένα καινούριο προϊόν. Το ζήτημα είναι αν θα το στηρίξουμε ή όχι. Οι πολυεθνικές κάνουν τη δουλειά τους κι εμείς τη δική μας. Δεν καταναλώνουμε και δεν στηρίζουμε τα προϊόντα που καταστρέφουν το περιβάλλον. Δεν πολεμάμε με κανέναν έξω από μας, αυξάνουμε τη συνειδητότητά μας και αυτό είναι αρκετό για να φέρει τεράστιες αλλαγές...

more: www.peliti.gr

Powered by pathfinder blogs
SYNC BLOGS